هر شب
ستاره ای بر آسمان می کوبم
گاه ستاره .. تا صبح صبر می کند
اما .... فردا شب
به جای ستاره ام که نگاه می کنم ... نیست !
تا مرا
به سیاره ایی که تو بر آن نشسته ای
با گل سرخی که عاشقش هستی !
راهنما باشد !
ستاره محو میشود
و من
امیدوارانه
هرشب ستاره ای می کوبم
تا مرا در این آشفته بازارِ سرآسیمه
راهنمایی باشد
برای رسیدن به تو!
.
.
واراند سوم شهریور 1389
اشتراک در:
نظرات پيام (Atom)

2 comments:
الهی دورت بگردم... من همينجا هام!!! زیاد دور نیستم.
میشه شیرینش کرد....
ارسال يک نظر